L’édito du « Morgen » : « Mort, presque enterré »
n.c.
Mardi 23 septembre 2008
Dood, bijna begraven
Volgens ex-minister Geert Bourgeois is het kartel voorbij; zijnvoorzitter Bart De Wever liet nog een millimetertje opening; bij CD&V wil men er nog eens over praten.
Dood, maar nog net niet begraven, zo laat de gezondheidstoestand van het kartel zich dus het best omschrijven. Toch zie je moeilijk in hoe het nog gered zou kunnen worden, wanneer in twee regeringen de ene partner van het kartel in de meerderheid zit en de andere daar oppositie tegen voert. Dat soort spreidstand is in een normaal functionerende democratie niet vol te houden. Dat beseft men bij N-VA blijkbaar beter dan bij CD&V.
Daarmee is wel één probleem opgelost. Omdat Geert Bourgeois de eer aan zichzelf hield na zijn vaststelling dat je inderdaad water en vuur niet kunt verzoenen, zit de Vlaamse regering van Kris Peeters opnieuw op één lijn.
Dat betekent dat de dialoog van gemeenschap tot gemeenschap van start kan gaan, en, ironisch genoeg, zelfs een iets grotere kans op resultaten maakt. Meer dan waarschijnlijk niet voor de regionale verkiezingen van volgend jaar, maar een gesprek verloopt hoe dan ook iets makkelijker als de radicaalste partij er niet langer aan deelneemt.
Wanneer CD&V er zijn achterban nog van kan overtuigen dat dit de meest verkiesbare optie blijft, is het gevaar daar bezworen.
Maar levensgroot blijft het probleem van de federale regering van Yves Leterme. Omdat de N-VA daar ook haar vertrouwen in heeft opgezegd, beschikt die immers aan Vlaamse kant niet langer over een meerderheid. En laat nu net een federale regering zonder Vlaamse meerderheid een formule zijn die CD&V altijd met de grootste stelligheid heeft afgewezen.
Formeel juridisch kan zo’n regering perfect, maar de imagoschade en het verbreken van de eigen beloftes moeten toch ook bij de CD&V ergens limieten hebben.
Leterme heeft drie keuzes: verdergaan, tegen al de beloftes in, met een langs Vlaamse kant geamputeerde regering. Dat roept trouwens meteen de vraag op of hij van zo’n regering met een Franstalige meerderheid nog wel premier kan blijven. Hij kan ook nog uitbreiding zoeken naar de SP.A, die daar niet happig op staat te wachten, of hij kan zijn ontslag indienen. Hoe dan ook, de crisis is nog niet voorbij.
